TEMMUZ İZİ

Kırmızı güldü ve
gamzelerinden öptüm onu.
Haberi yoktu.
Utandı kanayan yerlerinden çok kez
ve cebimde kalan son yarabandı paketini
harcadım ağlamasın diye bu serin
yazında Beyoğlu’nun.

İsmi güzeldi.
İsmi çok güzeldi ve kimseye görünmeden
günaha girmek istedim son/ilk kez
kırmızısında saçlarının.
Gözlerine baktım ama anlamadı çıplak
olduğunu göz kapaklarımın.
Şimdi bu yarım kafiye şiirin ortasında
bitsek ve yarım kalsa tüm ayıplı sahneleri
masum aldatmaların.
Masum aşk yoktur halbuki.
Bütün üryan umutlar aslında gebe kalır
bacak arasında 2 genç aşığın.

Terkettin beni, yoktun.
Kimse bulamaz artık
yara izlerini
Temmuz’un…

Yorum bırakın