Yürüdüğüm yolların altını kazısalar,
yine bulamayacaklar nereye gittiğimi.
Öyle kaybolacağım, öyle kaybolacağım ki,
ardımdan ‘o hep acele ederdi’ diyecekler.
Zorla da olsa, -sen de dahil-
herkese bir düşünme görevi vereceğim.
..
O kadar yalnız yürüdüm ki,
bu sokakları yalnız ben biliyormuşum gibi.
..
Nasıl yürüdüğümü görün istedim ilk başlarda,
bakın kelimeleri nasıl yan yana koyuyorum,
bir yutkunmayla sönmeyen ateşimi,
belli etmeden nasıl gülüyorum bakın.
Sen de bak Müjgan.
..
Herkesle konuştum kafamda, bilmem hangi gündü.
Gerçeklerinden daha samimi kıldım sizi, olsun.
-Sen hariç Müjgan, sen hangi gerçeksin bilemedim.
Anlattım her şeyi, anlar gibi baktınız.
Sustum, acıyarak baktınız.
Kızdım, küfrettim, sonra Müjgan’a baktım.
-Sahi Müjgan?
-Müjgan?..
Sana olan öfkem çok ayrı,
sana olan öfkemin titreyen ateşinde,
çılgın bir aşk çırpınıyor.
Ama beni siz delirttiniz. -sen de dahil-
Bütün basamakları geri iniyorum şimdi,
başladığım yerden kaybolacağım.
Ve ardımdan ‘o hep acele ederdi’ diyecekler.