Gecenin adını ağzıma almadan hiç,
karanlığa hapsedilmiş mavi gökyüzünün,
esmerliğine adanmış yağmurların,
cebimde taşıdığım bir falın,
ve üzeri kapanan bütün cümlelerin
savunmasını istediler benden.
Oysa her şey gece başladı, nasıl söylemem.
.
Çirkinliğimi örten ayışığı,
büyüttükçe büyüttü gözlerini.
Sen her şeyden bihaber, ya da ustası saklı tutmanın,
ben, evine giden yolu iki sokak uzatma heveslisi.
Böylece suçlu bulunmama sebep;
ayaklarıma dolanan saçların vardı,
damarlarımdaki kanı hızlandıran sesin vardı,
dudaklarının izini merak etmeme neden olan
susmaların vardı, bir de ellerin vardı.
İşte benim günahım o zaman başladı, nasıl söylemem.