SENİN HİKAYEN

Acelesi ne bu eylülden kalma bakışlarının bilmiyorum,
ben ne zaman gözlerini arasam telaşla kaçıyorlar.
Bir söz vardı böyle zamanlar için ama, şimdi söylersem olmaz.
..
Aklımda durduğun kadar durmuyorsun yanımda, üzülüyorum.
Sonra bir kitabın içinde kaybolup gidiyorsun.
Bazen ortak kullanıyoruz sayfaları, bizi anlattıkları oluyor,
bazen ortak kullanıyoruz sayfalarımı, seni yazdığım oluyor.
..
Omuzlarımız birbirine değiyor sonra, ısınıyorum,
yalancı bir serinlik gelip oturuncaya kadar aramıza.
Saat geç oluyor, sen gidiyorsun.
Öyle zamanlarda yine üzülüyorum.
..
Hep yarına devrederken sana olan sevgimi,
bu temmuz ayında, dudağımda ıslatıp Aydın sıcağını,
tenha bir sokakta kaybediyorum seni.

Yorum bırakın