DİCLE’NİN MERDİVENLERİ

“Omzun hiç rahat değil” dedi.
Ben Kürtçe bir türkü dinliyordum o sıra.
Uluslararası acılar çekiyordum
– elimle –
meridyenlerin yetmediği yerlere.

“İstanbul’u özledim” dedi.
Ben Kürtçe bir türkü dinliyordum.
Küfrediyordum
Ankara’da,
yenisi eskisinden pahalı bir
havaalanı restoranında.

Birilerinden bahsetti
sonra.
Tabi
ağladı biraz duyamadım.

Kürtçe bir türkü dinliyordum.
Anlamadım.

Yorum bırakın