Önce gözleri geldi, kuruldu parkımda bir banka,
sonra dudakları aralandı, ben utandım.
Akrep yelkovanı soktu, zaman aktı iç cebime,
yağmur durdu, rüzgar durdu, ben durdum.
Bir çocuğu okşadı saçlarından, dikişlerinden öptü onu,
sevişmeler sokağa döküldü, renkler uçuştu gökte.
Böyle oldu işte, birkaç mevsim sonra da gitti zaten.
Saçlarım biraz dağılmıştı ama, ben durdum.