SONRASI

Üzerine geçirip yaz yağmurlarını
terk etti evi.
Havada asılı duran gözleriyle
zehirledi gökyüzünü.
Sonra Mayıs unuttu Haziran olmayı,
ben yolu kaybettim.
Yalın ayak hayalleri topladım
sokaklardan.
Dalından koparılmış kimi bulduysam
yatağıma aldım.
Onu aldattım.
Ama ne garip; dışarıda yağmur vardı,
ben içeride ıslandım.

Yorum bırakın